RSS Feed

ΕΜΑΘΑ ΤΟ ΠΩΣ ΝΑ ΖΩ…ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ..

Posted on

 

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι,

τα έμαθα στο.. Νηπιαγωγείο.

Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού…

αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.  

Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα: 

Να μοιράζεσαι τα πάντα…

Να παίζεις τίμια….

Να μη χτυπάς τους άλλους….

Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες….

Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου….

Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου….

Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον….

Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό….

Να κοκκινίζεις….

Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή,

να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις,

να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις

και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο…

Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα….

Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, 

να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους….

Να αντιλαμβάνεσαι τα.. θαύματα.

Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ.

Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω.

Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό….

Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια,

ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν.

Το ίδιο κι εμείς. …

Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη κοιτα

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα.

Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία,

η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή. …

Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην.. κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι

τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά

ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.

Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή 

να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν

τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω

στον κόσμο..είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι 

και να μένετε μαζί με τους άλλους…..

Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά.

Ενας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο,

πάνω από το γραφείο μου.

Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου,

για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο,

όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας.

Ακόμη περιέχει το “πιστεύω” ενός παραμυθά:

Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση….

Οτι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία….

Οτι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα….

Οτι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας….

Οτι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης….

Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο….”

 

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του με τίτλο: «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο ΝηπιαγωγείοΟ  Robert Fulghum γεννήθηκε το 1937, και μεγάλωσε στο Waco του Texas. Στα νιάτα του εργάστηκε ως εκσκαφέας τάφρων , παιδί για εφημερίδες, καουμπόης σε ράντζο (βοσκός), μπάρμαν και τραγουδιστής κάντρυ. Μετά από το κολλέγιο και μια σύντομη καριέρα στην IBM, επέστρεψε στα θρανία για να ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στη… θεολογία. Για 22 χρόνια υπηρέτησε ως πάστορας σε μια ενορία στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό. Κατά την ίδια περίοδο δίδαξε σχέδιο, ζωγραφική και φιλοσοφία στο Lakeside School στο Seattle. Ο Fulghum είναι επίσης καταξιωμένος ζωγράφος και γλύπτης. Τραγουδά και παίζει κιθάρα και τσέλο και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «The Rock Bottom Remainders» -μιας rock and roll μπάντας που αποτελείται από μουσικούς – συγγραφείς. Εχει τέσσερα παιδιά και εννέα εγγόνια. Μοιράζει τη ζωή του μεταξύ του Seattle της Washington, και της Κρήτης.

Advertisements

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

2 responses »

  1. Εγινα πατερας αρκετα μεγαλος.Ειχα την ευτυχια να μεγαλωσω δυο παιδια, χαριζοντας τους αυτό που εγω ημουν ( το ιδιο κι η μητερα τους, με διαφορετικο, πιο αγαπητικο τροπο) Κι οι δυο μαζι, ¨μεταμοσχευσαμε¨ στα παιδια μας μεγαλα κομματια απ τον εαυτο μας…κι αυτό, ξερετε, καποια στιγμη προβαλλει, γλυκα κι απροσμενα, καπως όπως ξεκινησε η αγαπη του γυιου μας για τα παιδια, ακριβως αυτά τα παιδια που πηγαινουν σ ένα Νηπιαγωγειο…
    Αφου τελειωσε με επιτυχια και χωρις κοπο τις Παναπιστημιακες σπουδες, θελησε να παρει και αυτό το ιδιαιτερο κομματι των ειδικων σπουδων, που αφορουν τα νηπια..Οι συγκυριες ( που κακως λεμε τυχη) βοηθησαν να κανει την νενομισμενη εκπαιδευση του σ ένα Προτυπο Νηπιαγωγειο..Οι ανθρωποι του συγκεκριμενου χωρου, ανεπτυσαν πρωτοβουλιες, που μ εβαλαν σε σκεψεις..Εβλεπα πως τα παιδια δενονταν με τους δασκαλους τους, και καταλαβα πως οσο καλος κι αν είναι ενας γονιος, αν δεν¨τυχει¨και σε καλο Νηπιαγωγειο, δεν θα δωσει στο παιδι του όλα οσα θα του χρειασθουν για να βγει δυνατος, φιλικος, χαρουμενος, κοινωνικος στη ζωη, που είναι ομορφη, όπως και να το κανουμε…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: