RSS Feed


Posted on



I’d like to invite you to a thought game by asking the question:

Do you think that we will ever build a computer or a robot

that would be like a human? 

Almost invariably, most people give the same answer:

«Machines will never have feelings», implying that what makes people unique 

is their capacity to have feelings. 

What do you think? 

Is this the exclusive quality that separates humans from machines?  

Do animals have feelings?  

What about emotions? 

Is there a difference between emotions and feelings, 

such as empathy, compassion, love and altruism? 

When, for example, Tony, my African Grey parrot says

 «are you okay?» or «I love you» every time he sees me sad …

is that a sign of empathy or compassion? 


There are many people who think so, as they attribute anthropomorphic qualities to Tony

This line of thinking, of course, begs the reasonable question thatpsychologists 

have been asking for some time:

What are emotions or feelings? 

According to many, there is a difference between these two concepts.  

At least from a semantic point of view, an emotion is a behavior, 

while a feeling is the perception or experience of one’s own affective state.  

These two constructs typically occur in us together.

Emotions are automatic responses following an event relevant to our wellbeing. 

A feeling is the mind’s observation of these behavioral events occurring within us. 

An emotion is a repertoire of autonomic motor responses many of which 

are mediated through hormone releases. 

A feeling, on the other hand is a cognitive event


Let’s take a closer look at emotions from a neuroscience point of view. 

You are walking alone in a forest, and suddenly you hear steps behind you.  

You see that a huge hungry-looking grizzly bear is following you.  

You feel your heart pounding in your chest, you are sweating, 

your breathing changes, your muscles tense. 

Your body gets ready for fight or flight.  

Even your face takes on an expression of fear, 

where your eyes become bigger while your mouth drops open. 

These are all automatic, involuntary responses initiated deep in the brain,

in a nucleus called the amygdala

(which in Greek means «almonds» ) taking its name from its shape.

If you were to place your index finger above your ears pointing toward your brain, 

you will be pointing toward your amygdala. 

Your body is on auto pilot preparing itself for injury 

by releasing stress hormones.  

These somatic and hormonal reactions are programmed in your brain, 

mainly hardwired and to some extent learned through experience, 

each having their own behavioral pattern. 

In the 1970s, Paul Ekman, a behavioral scientist, 

made an important discovery.  

He identified seven emotions on the basis of facial expressions 

that were common across cultures:


happy, sad, fear, anger, disgust, surprise and contempt.  

The fact that these emotions are universal and independent 

of cultural influences.. suggests that they are biologically inherited in humans.  

He even observed that during brief moments lasting less than half a second, 

these expressions «leak» on the face revealing latent or concealed emotions.  

This finding excited not only the scientific community 

but also law enforcement and spying agencies, 

such as the FBI, the CIA and the KGB. 

Today anyone can be trained through internet based programs 

to detect such micro-expressions, thus becoming an expert 

at detecting lies accurately.  

But Ekman did not stop there.  He asked the question what would happen 

if he were to physically manipulate the face to produce 

one of these expressions.  

Keep in mind that during these mechanistic manipulations of the face, 

there was no external event causing an emotion.  

What he observed was that the body reacted to the face manipulation 

by producing somatic and hormonal responses 

similar to having an emotion in response to an external event.  

Interestingly, the person would report feeling or experiencing this emotion.

So, an emotional response and its associated experience

can happen in the absence of an emotion evoking stimulus.

In another study, when they injected adrenalin

to participants, compared to control participants

who received only a saline injection, the adrenaline group reacted

with greater intensity to an emotional situation.


They concluded from this that when faced with an emotion-eliciting situation, 

internal hormonal levels play a significant role in how the person will react 

and will also experience the emotion, also implying that the experience 

is modulated by the body’s physical and hormonal state.  

Both of these sets of data suggest that the affective behaviors 

are independent of emotion-eliciting causes.

Negative emotions produce anxiety.  

Anxiety is very common in our society, while most people have 

a very difficult time regulating anxiety.   

Associated with a feeling of psychological pain and dysphoria, 

anxiety is often mislabeled and misdirected.   

A good example of misdirected anxiety is the condition 

of post-traumatic stress disorder (PTSD).  

Psychological trauma is best treated by reliving 

the traumatic experience and directed to pay attention 

to mental and physical events of an affective experience.  

People who were videotaped while having their wisdom teeth extracted 

under local anesthesia were brought back to the laboratory one week later.  

They were shown their surgery as their brain and autonomic activity were monitored.  

Naturally, viewing and recalling their own surgical procedure 

evoked feelings of high anxiety.  

Then they were instructed to close their eyes and relive the experience.  

This was repeated five times.  

With each repetition, they reported less anxiety, 

while autonomic responses became more settled.  

More interestingly, one brain area close to the amygdala 

showed increasingly diminished responses with repeated reliving, 

until they returned to baseline.  Reliving or introspection 

of one’s experience of anxiety has healing effects.

To understand the brain mechanisms of anxiety

we must become familiar with a concept known to psychologists as emotion regulation.  

Emotions are initiated at the amygdala, but this is not the end of the story.  

The prefrontal cortex that has bidirectional connections with the amygdala 

plays the role of regulating these emotions dampening the activity of the amygdala.  

There is yet another brain area that has reciprocal connections 

with the prefrontal cortex, the insula.  

The insula is responsible for the awareness on one’s own emotionality, 

as it is evidenced through magnetic resonance based functional brain imaging.  


Lack of ability to experience one’s own emotionality 

is a condition called alexithymia.  

Such individuals also lack empathic responses.  

But what exactly is the role of the insula ?  

It is the brain region involved in somatic sensations of the inner body.  

The insula, in other words, senses activity of visceral organs.  

From this we can hypothesize that the perception of visceral changes 

and the perceptions of one’s emotional state are closely linked.  

Unfortunately, insular activity does not easily come to the level of awareness.  

This explains why the connection between emotion 

and visceral sensation is not directly inferred.  

Only indirect inferences can be made through the insula, 

and this is why feelings reflecting the perception of one’s own emotionality 

are often misguided and mislabeled. 

 Frustration over source and nature of anxiety leads one 

to think that pleasures are the treatment for the pain, 

instead of identifying and addressing the actual causes 

(physical/hormonal) that remain active.  

Pleasure is only a temporary analgesic that, as it wares off,   

give way to the underlying pain.  

Thus the pain-pleasure cycle.  

Instead of a direct and effective solution, 

pleasure then becomes an unsuccessful alternative leading 

to an extended and reinforced pleasure-pain cycle, 

while a wavering attention, I believe, is the result of frustration 

in finding answers to our anxieties.

So, what is the solution to the riddle of anxiety?  

The answer might begin to become more apparent under 

our contemporary neuroscientific understanding.  

It requires a fine attunement of our senses particularly 

those involved in visceral sensations.  

It is possible through training and attention 

to our inner senses that this can be accomplished.  

Practitioners of contemplative approaches have developed 

methods addressing these issues.  

In this practices, a return to self is a necessary condition. 

But a means to what?  

A turn to self can become mere egocentrism.  

But one should not stop there.  


The ultimate destination is union with God 

through Whom we can become fully actualized

In Eastern Christian tradition, such practices are found 

in a collection of writings known as the Philokalia, 

in which people such as Callistus and Ignatius Xanthopoulos 

talk about such methods involving 

the connection between the «nous» 

(loosely translated as the «mind») and the heart. 

Attention to breathing is a way of bringing back the wondering mind 

in order to pay attention and focus on the heart. 

It is interesting that both breathing and the heart 

are visceral components receiving heavy autonomic regulation.   

The return to self is not the end goal, 

as it is in several oriental practices.  

Finding and connecting with God is known as deification.  

Deification is the ultimate actualization of our humanness 

involving the healing of the spirit and the body. 

A healthy approach to the natural senses might assist i

n restoring the spiritual senses.  

After all, man is a spiritual and somatic entity 

in the process of becoming deified. 




Posted on


Posted on  



Παει 0 άλλος για κολυμπι,γιατί του κανει καλό.Μεχρις εδώ καλα. Φτανει παραλια.Βγαζει τα συνεργα ( αντιηλιακο, πεδιλα, καπελακι, ειδικα παπουτσια για τα πετραδακια )και να που μπαινει στο νερο ….με συστημα του εχουν πει ότι πρεπει να συνηθιζει το κρυο, κι ετσι περπατα σαν αοματος..)Όταν επι τελους πεφτει, αυτόματα τιναζεται το κεφαλι του πισω,αντανακλαστικα για να μην παει νερο στα …ρουθουνιακαι τα αυτια του …




Κολυμπαει..προσθιο για λιγα λεπτα,και μετα βγανει σιγα-σιγα εξω …παταει για να είναι σιγουρος, και κουναει τα χερια του,πιστευοντας ότι …ασκειται..Οταν του λες ότι κολυμπισημαινει να βουτηξεις το κεφαλι σου μεσα σε ευθεια γραμμη με το σωμα..) και να κολυμπησεις χαλαρα,χωρις αγωνια, μια κι ετσι δε …¨βουλιαζεις¨,σου λεει ότι δεν θελει να …βρεξει το κεφαλι του γιατι αυτό του προκαλει μετα 

¨πονο στον αυχενα¨..




Να που φτασαμε στο θεμα μας …Πάνω από το 15% των ασθενώνπου επισκέπτονται τους ¨οικογενειακούς¨ τους γιατρούς, στην Αμερικη και Ευρωπη.. οπου υπαρχουν.. οικογενειακοι γιατροι παραπονούνται για πόνο στον αυχέναΗ συχνότητα του πόνου, κορυφώνεται στην ηλικία των.. πενήντα ετών και παρατηρείται συχνότερα σε γυναίκες παρά σε άντρες.




Ο πόνος συνηθως εντοπίζεται..στην οπίσθια περιοχή του αυχένα αλλα και στον.. ώμο, κεφάλι,βραχίονα, το αντιβράχιο,ή ολόκληρο το χέρι. Υπάρχει συχνά περιορισμός των κινήσεων του αυχένα, και μούδιασμα τοπικά. Οι Αίτιες του αυχενικου  πόνου μπορει να οφειλονται.. Στην  κακή θέση ή στάση ή σε ψύξη..Στη καθιστική ζωή, η στο computer, που προκαλεί τον..μη ειδικό πόνο του αυχένα. 

Η σκολίωση, χαρακτηρίζεται από κακή θέση της σπονδυλικής στήλης και συνδέεται με ηυξημένο τοπικο πόνο.




Ασκηση.. που δεν γίνεται σωστά (π.χ. χρήση βαρών χωρίς προθέρμανση, ακατάλληλα υποδήματα), η παχυσαρκία, και..το άγχος, έχουν συνδεθεί με εμφάνιση.. πόνων στη σπονδυλική στήλη.Κακώσεις στον αυχένα ή απότομη υπερέκταση ή κάμψη του αυχένα. Ο πόνος συνοδεύεται από μυϊκό σπασμό και σχετική ακαμψία.Μετα εχουμε το γνωστο και παρεξηγημενο..

Αυχενικό σύνδρομο




Που είναι ένα σύνολο εκφυλιστικών αλλαγών στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, που περιλαμβάνουν εκφύλιση των δίσκων της αυχενικής μοίρας και προοδευτική ανάπτυξη οστεοφύτων.Δεν υπαρχει σχέση μεταξύ διατροφής και αυχενικής δισκοκήλης ή δισκοπάθειας, ή οστεοφυτων..

 Συνεπώς, ειδική δίαιτα ΔΕΝ χρειάζεται.

Ο λαός αποκαλεί «άλατα» τα οστεόφυτα των σπονδύλων,(τα οποία δεν εχουν  σχέση έχουν με το..μαγειρικο  αλάτι, που είναι Χλωριούχο Νάτριο (NaCl),  ενώ τα άλατα στον αυχένα (οστεόφυταείναι Φωσφορικό Ασβέστιο [Ca3(P04). Και δημιουργούνται από τη συνεχή πίεση και εξελκυσμό του δίσκου στους σπονδυλους. Θα μπορουσαμε να παρομοιασουμε τον … αυχένα σαν  μιά πολυκατοικία 7 ορόφων..μέσα από την οποία περνάει το ..κεντρικό καλώδιοτου αλεξικέραυνου της οροφής πρός το έδαφος.. Όσο πιο πολλοί … ¨κεραυνοί¨ πέφτουν (άγχος, κατάθλιψη, stress),Τόσο περισσσοτερο κινδυνεύει το σύστημα, και όσο πιο πολλοί ¨κάτοικοι της πολυκατοικίας¨¨ενοχλούν¨ το καλώδιο (δισκοκήλες, οστεόφυτα),και  πάλι έχουμε δυσλειτουργία.Ομως, συμβαίνουν και παράδοξα.Υπάρχουν ηλικιωμένοι με Τρομακτικές Εκφυλιστικές Αλλοιώσεις στον αυχένα τύπου spondylosis deformans,με ελάχιστα ή καθόλου ενοχλήματα, ενώ αντίθετα υπάρχουν γυναίκες 30-50 ετών(ενίοτε και άντρες) οι οποίες, στα πλαίσια της σωματοποίησης ψυχολογικών ή κοινωνικών τους προβλημάτων (δυσθυμία ή κατάθλιψη), με μιαν … ελαφρότατη δισκοκήλη αυχένος, νιώθουν ότι «υποφέρουν αφόρητα».Η διευθέτηση και αντιμετώπιση της Αυχεναλγίας και της κήλης δίσκου αυχένος, απαιτεί καλή και ειλικρινή σχέση ασθενούς με τον γιατρό, και μακροχρόνια μελέτη και παρακολούθηση.Είναι βέβαιο ότι είναι απαράδεκτο να υποφέρει ένας άνθρωπος από αυχενική δισκοκήλη σήμερα, αλλά είναι εξ ίσου αφόρητο και επικίνδυνο, να κάνει μιάν.. άσκοπη επέμβαση, ή μιά αποτυχούσα χειρουργική επέμβαση με επιπλοκές..




Στη συνεχεια …Διακρίνουμε το δευτεροπαθές  αυχενικό σύνδρομο που προκαλείται από συγκεκριμένο..υποκείμενο..υφερπον..οργανικό νόσημα ή παθολογική διαταραχή (π.χ. ενδοκρινικά νοσήματα, διαβήτης, νόσος Wilson) και το ιδιοπαθές αυχενικό σύνδρομοπου έχει πολυπαραγοντική αιτιολογία και είναι συχνό.H ηλικία, η ..κακή κληρονομικότητα, η παχυσαρκία, η χρόνια καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης ….συγκαταλέγονται στους παράγοντες που εμπλέκονται στην εμφάνιση του ιδιοπαθούς συνδρόμου.


Η ..Κήλη δίσκου, γνωστη, κι …αγαπητη από πληθος γυναικων..προερχεται μετα από.. ρήξη του πηκτοειδούς πυρήνα των αυχενικών δίσκων, προκαλεί πόνο, που επιδεινώνεται με τον βήχα, και το φτάρνισμα. Οι αρθρίτιδες, κι η ινομυαλγία..ειναι Φλεγμονώδεις νόσοι με ..προσβολή αρθρώσεων (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα), μπορεί να εμφανίσουν πόνο στον αυχένα.

Η ινομυαλγία χαρακτηρίζεται από χρόνιο διάχυτο μυοσκελετικό πόνο, δυσκαμψία, παραισθησίες, εύκολη κόπωση…Ορισμένοι όγκοι, προκαλούν μεταστάσει ή προσβάλλουν την αυχενική μοίρα με αποτέλεσμα πόνο στον αυχένα. Παθογόνοι Μικροοργανισμοί προσβάλλουν την περιοχή του αυχένα και παρακείμενα μόρια προκαλώντας τοπικά άλγος. (Οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, φλεγμονές)

Υπάρχουν περιπτώσεις, που καταστάσεις λοιμώξεων προκαλούν αντιδραστικό πόνο στον αυχένα, χωρίς τοπική προσβολή.



Η υπέρταση,

ένα σύνηθες συστηματικό νόσημα,μπορεί να προκαλέσει κρίσεις πονοκεφάλου με αυχεναλγία.Παθήσεις του εγκεφάλου προκαλούν πονοκέφαλο ή αυχεναλγία. Οργανικές βλάβες (πάνω από το διάφραγμα,)μπορεί σπάνια να εκδηλωθούν με πόνο στον αυχένα.

Χαρακτηριστικά …το θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, (μπορεί να εμφανιστεί σε άτυπες περιπτώσεις) ως οξύς πονος στον αυχένα.Στο σημειο αυτό θα πρεπει να σημειωσουμε πως στην αυχεναλγια,σημαντικο ρόλο παιζει καποιο

¨υφερπον¨ νοσημα, που συνηθως κρυβεται …

ο εντοπισμός και η θεραπεία του οποιου..συμβαλλει σημαντικα στη διάγνωσηκαι πιθανον …στη θεραπεια..





Posted on

Ἡ δικτατορία εἶναι ἕνα καθεστώς πού διοικεῖ μέ αὐταρχικότητα ἕνα Κράτος, συνήθως ὕστερα ἀπό κατάληψη τῆς ἐξουσίας κυρίως ἀπό στρατιωτικούς.

Ἡ δικτατορία εἶναι ἀντίθετη ἀπό τήν δημοκρατία, ἡ ὁποία βασίζεται στήν ἐλευθερία τοῦ κάθε πολίτη νά ἐπιλέγη τούς ἀνθρώπους πού θά ἀσχολοῦνται μέ τά κοινά.

Ἔτσι, ἡ δικτατορία ἐπιβάλλεται ἀνελεύθερα στόν λαό, καταργώντας τήν ἐλευθερία του, τήν δυνατότητα νά κάνη τίς ἐπιλογές του.

Πέρα ἀπό τήν δικτατορία, ὡς καθεστώς ,ὑπάρχει καί μιά ἄλλη δικτατορία ἐσωτερική, πού συνδέεται μέ τίς ψυχολογικές καί πνευματικές ἐξαρτήσεις.

Ἡ λέξη ἐξάρτηση ,δηλώνει ὅτι κάποιος ἐλέγχεται ἀπό ἀλλοῦ καί δέν μπορεῖ νά ἀνεξαρτητοποιηθῆ , καί νά κάνη ἐλεύθερα τίς ἐπιλογές του.

Ἀπό ψυχολογικῆς ἀπόψεως, ἐξάρτηση εἶναι ἡ προσήλωση κάποιου σέ ἕναν ἄλλον ἄνθρωπο, χωρίς τόν ὁποῖο, δέν μπορεῖ νά λειτουργήση κατά φυσικό τρόπο.

 Μέ αὐτήν τήν ἔννοια γίνεται λόγος γιά ἐξάρτηση στό ἀλκοόλ, τό κάπνισμα, τίς διάφορες φαρμακευτικές οὐσίες.

 Μέσα σέ αὐτή τήν προοπτική γίνεται λόγος γιά..

¨ἐξαρτητική διαταραχή τῆς προσωπικότητας¨,

ὅταν ἕνας ἄνθρωπος δέν ἔχει αὐτοπεποίθηση καί γενικά στερεῖται τῆς ἱκανότητας νά λειτουργήση ἐλεύθερα καί νά ἀντιμετωπίση τίς καταστάσεις ἀνάλογα μέ τίς ἐπιθυμίες του.

Συνδέονται στενά ἡ ἐσωτερική ψυχική δικτατορία καί ἡ ψυχολογική ἐξάρτηση, καί στήν θεολογική γλώσσα  κάνουμε λόγο γιά τήν ὑποδούλωση στά πάθη, ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἐνεργήση ἐλεύθερα καί ἀποτελεσματικά.

Ὅλα αὐτά τά σκέφθηκα ὅταν διάβασα μιά συνέντευξη τοῦ Καθηγητή τῆς Πνευμονολογίας Παναγιώτη Μπεχράκη, πού εἶναι καί Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν καταπολέμηση τοῦ καπνίσματος.

Ἡ δημοσιογράφος, ἐπειδή παρατήρησε ὅτι ἡ φωνή του εἶχε μιά χροιά πού δήλωνε ὅτι στό παρελθόν θά μποροῦσε νά ἔχη μιά ἐξάρτηση στό κάπνισμα, τόν ρώτησε: «Καπνίζατε κάποτε;». Καί ἐκεῖνος ἀπάντησε:
«Καί βέβαια. Τό σταμάτησα ὡς εἰδικευόμενος στήν Παθολογία. Τό εἶχα ξεκινήσει ὡς μαθητής καί εἶχα φτάσει τά δύο πακέτα τήν ἡμέρα. Ἕνα πρωΐ πῆρα τήν ἀπόφαση καί ἔκτοτε δέν τήν ἀναίρεσα ποτέ, οὔτε στίς πιό δύσκολες στιγμές μου. Συνέτρεχαν τρεῖς λόγοι: ἀφενός, ὡς γιατρός, εἶχα ἀντιληφθεῖ τό τεράστιο κακό πού κάνει στόν ὀργανισμό, ἀφετέρου ἑτοιμαζόμουν νά γίνω πατέρας μέ τήν ἐπικείμενη γέννηση τῆς κόρης μου. Ὑπῆρχε ὅμως καί κάτι ἀκόμα, πολύ σοβαρό. Ἦταν ἡ περίοδος τῆς δικτατορίας, στήν ὁποία βέβαια ἤμουν ἀπολύτως ἀντίθετος καί αὐτή μου ἡ στάση μοῦ εἶχε προκαλέσει ταλαιπωρίες.

Σκέφτηκα λοιπόν τότε πώς ἕνα ἄψυχο πακέτο εἶχε γίνει ὁ δικός μου δικτάτορας.

Ἐξοργίστηκα. Εἶχα ἕναν συνταγματάρχη μέσα μου.

Τό τσιγάρο μέ διέταζε νά σηκωθῶ τό βράδυ καί νά ὁδηγήσω ἀπό τοῦ Παπάγου μέχρι τούς Ἀμπελοκήπους γιά νά βρῶ ἀνοιχτό περίπτερο.

Ἄν δέν ἦταν αὐτό βάναυσος περιορισμός τῆς ἀτομικῆς μου ἐλευθερίας, τότε τί ἦταν;

 Κάπως ἔτσι τό σταμάτησα» (Καθημερινή 5-6-2016).



Στήν συνέχεια τῆς συζήτησης ἀνέφερε πολύ σημαντικά στοιχεῖα γιά τό κάπνισμα, γιά τό ὅτι «τό κάπνισμα εἶναι ἐξάρτηση, εἶναι πρέζα».

Ἀνέφερε, μάλιστα, ὅτι «σέ κάθε ἐξάρτηση τήν δόση δέν τήν κανονίζει ὁ χρήστης, ἀλλά ἡ οὐσία.

Ἔχετε ἀναρωτηθεῖ ποτέ γιατί ἕνα πακέτο ἔχει μέσα 20 τσιγάρα;

Διότι τόση εἶναι ἡ¨ μέση ἡμερήσια δόση¨.

Ἐπίσης εἶπε ὅτι ¨τά σχολεῖα καί οἱ καφετέριες παραμένουν ἀκόμα τά ἐκκολαπτήρια τῶν καπνιστῶν¨καί πολλά ἄλλα.


Τό σημαντικό ὅμως εἶναι ὅτι μέ τήν ἐξάρτηση σέ κάθε πάθος, σωματικό, ψυχολογικό, πνευματικό, ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα στήν ψυχή του ἕναν δικτάτορα..

Ναυπακτου Ιεροθεος
Ἰούνιος 2016



Posted on


Βιταμίνες, όπως η θειαμίνη (Β1) 
είναι  απαραίτητες στη μορφή συνενζύμου για να βοηθήσουν στη μετατροπή ..του Πυροσταφυλλικού οξέος ..σε Ακετυλοσυνένζυμο Α 
(Acetyl COA).
Η βιταμινη..  Β5 (παντοθενικό οξύ) μπορεί να μετατραπεί
απευθείας σε συνένζυμο ..Α (COA)
Πολλά από τα μη βασικά αμινοξέα μπορούν να σχηματιστούν
από τα βασικά αμινοξέα, καθώς επίσης και από άλλα
 μη βασικά αμινοξέα.
Αυτή η ομάδα αποτελείται από 
Κατά τη διάρκεια της άσκησης 
Ο λόγος για τον οποίο τα:
είναι τόσο σημαντικά για μυϊκή ενέργεια,
ΕΙΝΑΙ …Επειδή τελικά ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ το άζωτό τους
σε Πυροσταφυλικό Οξύ και σχηματίζουν το μη βασικό αμινοξύ την ΑΛΑΝΙΝΗ
Η ΑΛΑΝΙΝΗ είναι ένα αμινοξύ που 
( BCAA.) 
Το ΑΖΩΤΟ μεταφέρεται από ΤΑ BCAA 
Φοβαμαι πως λιγα θα καταλαβετε απ τα παρα πανω..
Ομως ειναι απ τα πιο σημαντικα στοιχεια αυτου 
που λεμε ¨ενεργειακο νομισμα¨ του πολυσυνθετου οργανισμου μας, χαιρετε.


Posted on




Περπατωντας στο ¨Ασκληπιείο¨της Βούλας,όπου κατέληξε με οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού, η μητέρα μιας φίλης, ήρθαν στο νού μου, τα.. περίφημα «Ασκληπιεία,» της αρχαίας Ελλάδας, οπου οι ασθενείς υποβάλλονταν υποχρεωτικά σε τριήμερη τουλάχιστο νηστεία, ως κύριο, είτε και επικουρικό θεραπευτικό μέσο, για την αντιμετώπιση πάρα πολλών νόσων και νοσηρών καταστάσεων.. και την οποία νηστεία, εμείς σήμερα έχουμε απαξιώσει σε μεγάλο ποσοστό,και δεν την θυμόμαστε παρά μόνο όταν η Εκκλησία μας την θυμίζει..( σε όσους εν πάσει περιπτώσει τη θυμίζει..)



Αλλά από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα υπήρξαν και υπάρχουν, σε κάθε χώρα,σε ολόκληρο τον κόσμο, εξέχουσες φυσιογνωμίες στον ιατρικό κόσμο, που εφαρμόζουν την ολική είτε και τη μερική νηστεία, ως κύρια θεραπευτική αγωγή, για μεγάλο αριθμό σωματικών και ψυχικών νόσων, με εντυπωσιακά, όπως φαίνεται αποτελέσματα.

Η πρακτική αυτή στηρίζεται στη βασική παρατήρηση ότιο άνθρωπος ,στις περισσότερες περιπτώσεις αρρώστιας,δεν έχει καμιά όρεξη για φαγητό.



Στις λοιμώξεις, το πράγμα δεν είναι και τόσο απλό. Ούτε και είναι κατανοητός ο τρόπος,με τον οποίο το σώμα, όταν δεν προσλαμβάνει καθόλου τροφή,μπορεί να αντιμετωπίζει αποτελεσματικότερα τον λοιμογόνο παράγοντα,δηλαδή δεν είναι κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο η νηστεία μπορεί να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού.Με την αποχή από την τροφή,δεν προσλαμβάνονται θρεπτικά συστατικά ,που παρέχουν με την καύση τους την απαραίτητη ενέργεια που απαιτείται για τις διάφορες λειτουργίες  που επιτελούνται μέσα στο σώμα.

Κατά συνέπεια, κατά τη διάρκεια της νηστείας,ο οργανισμός βρίσκεται σε μια κατάσταση..αρνητικού ισοζυγίου..ύλης- ενέργειας.



Κατά τις πρώτες έξι περίπου ώρες,μετά από ένα σύνηθες γεύμα, η ενέργεια που απαιτείταιγια το μεταβολισμό προέρχεται, κατά κύριο λόγο,από τη χρησιμοποίηση της γλυκόζης  που απορροφάται από το έντερο.Ενώ κατά το ίδιο χρονικό διάστημα,χρησιμοποιούνται, σε πολύ μικρότερο ποσοστό,  λιπαρά οξέα,καθώς και αμινοξέα που επίσης απορροφούνται από το έντερο.

Μετά από τις έξι αυτές πρώτες ώρες,και εφόσον δεν ακολουθήσει άλλη πρόσληψη τροφής,η γλυκόζη του αίματος αρχίζει να ελαττώνεται…Με Συνέπεια Την Άμεση Κινητοποίηση Των Διεργασιών..Της Διάσπασης Του Γλυκογόνου Του Ήπατος Σε Γλυκόζη, με την οποία τροφοδοτείται το αίμα.



Όμως, όλα αυτά τα αποθέματα του γλυκογόνου,που είναι δυνατό να υπάρχουν στο σώμα,δεν μπορούν να επαρκέσουν για τις μεταβολικές ανάγκες του σώματος για χρονικό διάστημα πέραν των 24 περίπου ώρων.Γι’ αυτό και πολύ νωρίς (μέσα σ’ αυτό το 24ωρο ) αρχίζει η κινητοποίηση των λιπαρών οξέων  από το λίπος των λιπαποθηκών.

Όλα τα κύτταρα του σώματος,  (εκτός από τα νευρικά ),αρχίζουν να αντλούν ,την ενέργεια που χρειάζονται για το μεταβολισμό τους, από την οξείδωση λιπαρών οξέων. Όσον αφορά τον εγκέφαλο, και γενικότερα το νευρικό ιστό,αυτά τα κύτταρα είναι απαραίτητο να εξακολουθούν να καταναλώνουν γλυκόζηγια το μεταβολισμό τους, και αυτή η γλυκόζη προέρχεται από μετατροπή σε γλυκόζη άλλων αμινοξέων,που επίσης προέρχονται από τη διάσπαση λευκωμάτων…κυρίως των μυών.



Ετσι λοιπόν.. Κατά την ολική νηστεία που διαρκεί πέρα από ένα 24ωρο, ο μεταβολισμός του σώματος ..αλλαζει σε σημαντικό βαθμό, γιατί τρέπεται σχεδόν αποκλειστικά,Στην Άντληση Ενέργειας Από Λιπαρά Οξέα Που Προέρχονται Από Το Λίπος Των Λιπαποθηκών, Καθώς Και Από Αμινοξέα Που Προέρχονται Από Τα Λευκώματα Των Οργάνων Του Σώματος, Και Κατά Κύριο Λόγο Από Τους Μυς. Κατά συνέπεια προκαλείται περιορισμός του ποσού του λίπους του σώματος..Αλλά συγχρόνως περιορίζεται και το λεύκωμα των διαφόρων οργάνων και, κατά κύριο λόγο των μυών, που …


δεν αποτελεί απόθεμα λευκώματος..Αλλά ζωτικό δομικό στοιχείο του σώματος.Η ολική νηστεία που διαρκεί μέχρι και .. 2-3.. 24ωρα, φαίνεται ότι αποτελεί κατάσταση που προβλέπεται από τον ενδογενή προγραμματισμό του οργανισμού του ανθρώπου.

Μη ξεχνάμε ότι στον πρωτόγονο άνθρωπο, (πριν από την εγκατάστασή του σε μόνιμη κατοικία ),η εξεύρεση τροφής ήταν μια διαδικασία και μια περιπέτεια που επαναλαμβάνετο όχι και κατά απόλυτα τακτά χρονικά διαστήματα.


Έτσι, ένα σαρκοβόρο ζώο,μετά από ένα επιτυχές κυνηγητό και το συνακόλουθο ικανοποιητικό γεύμα, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνει νηστικό για μια περίοδο,ακόμα και αρκετών ημερών, εάν η τύχη δεν είναι και τόσο ευνοϊκή μαζί του. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα της νηστείας, κινητοποιούνται όλοι αυτοί οι μηχανισμοί που περιγράψαμε, για τη διατήρησή του στη ζωή, και μάλιστα σε τέτοια κατάσταση,ώστε να είναι σε θέση να διεκδικήσει και πάλι, με όλες του τις δυνάμεις, την τροφή του..

Ετσι.. Η παράλειψη ενός γεύματος ανά 24ωρο,Εφόσον υπάρχει πρόβλημα έστω και ελαφράς παχυσαρκίας…αποτελεί ευεργετική τακτική..



Πολύ περισσότερο αποτελεσματικό είναι το μέτρο της αποχής από την τροφή για ένα ολοκληρο 24ωρο κάθε τόσο, για παράδειγμα μια φορά την εβδομάδα.Αυτό γιατί με αυτό τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία στον οργανισμό, εκτός από τον περιορισμό των προσλαμβανομένων θερμίδων, να πραγματοποιεί κάθε τόσο και μια γενική δοκιμή της κινητοποίησης ολόκληρου του αποθέματος του γλυκογόνου και ενός αρκετά σημαντικού μέρους από το απόθεμα του λίπους.



Βγαίνοντας απ το χώρο του δικού μας ¨Ασκληπιείου¨..Σκεπτόμουν ποσο σοφά είναι όλα¨διατεταγμένα¨απ την Εκκλησία..Που ζητά απ τους πιστούς..200 μέρες, όχι πλήρους αποχής, αλλά τροποποίησης απλά της διατροφής τους..με απομάκρυνση απ το κρεας, ψάρι, γαλακτοκομικά..





Posted on


Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c) 
κυκλοφορεί εντός των ερυθρών αιμοσφαιρίων, 
παράγεται από την ενζυμική συμπύκνωση μορίων γλυκόζης 
με αμινομάδες της αιμοσφαιρίνης και
αποτελεί ένα δείκτη μακροπρόθεσμης
αξιολόγησης της ρύθμισης του σακχάρου, 
διότι αντανακλά τα επίπεδα της ρύθμισής του που αντιστοιχούν 
στους τελευταίους μήνες και όχι μόνο σε ένα 
πρωί όπως η πρωινή μέτρηση του σακχάρου.
Ένα σύνηθες λάθος που γίνεται από τους έλληνες διαβητικούς 
και αναδεικνύεται καθημερινώς στην ιατρική πρακτική, 
είναι ότι συχνά ο διαβητικός 
που έχει κακές διατροφικές συνήθειες 
δεν τρώει τις παραμονές της πραγματοποιούμενης αιμοληψίας, 
αλλάζοντας τις διατροφικές του συνήθειες «επί τούτου». 
Έτσι το σάκχαρο εμφανίζεται ψευδώς χαμηλό 
και κακώς καθησυχαστικό την συγκεκριμένη ημέρα της εξέτασης. 
Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c) 
είναι ωστόσο ένας αδιάψευστος δείκτης της ποιότητας 
της ρύθμισης και της αξιολόγησης της λαμβανόμενης αγωγής..
Μετραται και μονον εφ οσον..
υπαρχει ηδη εγκατεστημενος διαβητης
και δεν ειναι αξιοπιστος δεικτης σε συνηθεις αλλες περιπτωσεις..
Ζηταμε την συγκεκριμενη εξεταση , 
εφ οσον εχουμε διαβητη, 
και οχι το καινουργιο φρουτο
αυτο του…¨προ-διαβητη¨
που σαν ορος ειναι αδοκιμος..

Ξεκινήστε σήμερα κιόλας τον αγώνα 

για την αποφυγή του διαβήτη κάνοντας τρεις αλλαγές:

Χάστε τα περιττά κιλά ( δυσκολο..οχι ακατορθωτο)

Η απώλεια του επιπλέον σωματικού βάρους 

είναι το κλειδί σε όλη την προσπάθειά σας. 

Έρευνες δείχνουν ότι η απώλεια μόλις του 5% έως 10% 

του βάρους του σώματός σας είναι αρκετή για να ρίξει 

τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε κανονικές τιμές 

και να αποφευχθεί ο διαβήτης ή τουλάχιστον 

να καθυστερήσει η εκδήλωσή του.


Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, 

πρέπει να μειώσετε το μέγεθος της μερίδας  σας, 

αποφεύγετε τροφές που έχουν  ζάχαρη και υδατάνθρακες.

Επιλέγετε από μια μεγάλη ποικιλία φρούτων, 

λαχανικών, πρωτεϊνών .

Κάντε την τακτική άσκηση συνήθεια

Βάλτε στόχο τα 30 λεπτά αερόβιας γυμναστικής 

(που αυξανει τον καρδιακό σας παλμό, όπως 

το έντονο περπάτημα, η ποδηλασία ή η κολύμβηση), 

για 5 ημέρες την εβδομάδα (150 λεπτά την εβδομάδα)



Το κάπνισμα συνδέεται στενά με το διαβήτη: 

Οι άνθρωποι που καπνίζουν έχουν 30% έως 40% 

περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη 

τύπου 2 από εκείνους που δεν καπνίζουν. 

Και οι άνθρωποι με διαβήτη που συνεχίζουν 

να καπνίζουν έχουν περισσότερες πιθανότητες 

να αναπτύξουν επιπλοκές όπως καρδιακή νόσο 

και τύφλωση.




Posted on

Μέχρι τις αρχές του ’60 οι ¨ουσίες¨ που μονοπωλούσαν τη ζήτηση για την αγχολυτική και υπνωτική τους δράση ήταν τα περιβόητα βαρβιτουρικά. Τα βαρβιτουρικά είναι φάρμακα τα οποία ¨καταστέλλουν¨ το νευρικό σύστημα, μέσω της ενίσχυσης της δράσης των υποδοχέων GABA, οι οποίοι έχουν ανασταλτική δράση. Στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν κατά κόρον ως αγχολυτικά και για την πρόκληση ύπνου ή αναισθησίας.Τα βαρβιτουρικά σήμερα έχουν αντικατασταθεί από τις βενζοδιαζεπίνες, οι οποίες έχουν..λιγότερες παρενέργειες.

Τα βαρβιτουρικα..είχαν προβληματα, λόγω της εξάρτησης που προκαλούσαν, της ανοχής (που απαιτούσε αυξανόμενες δόσεις για να επιδράσει) και …της θανατηφόρας δράσης τους, σε πιθανη υπερδοσολογια

( σωρεία αυτοκτονιων, με χρηση βαρβιτουρικων..).

Εξάλλου, πέρα από τις σημαντικές ιατρικές τους χρήσεις στην αναισθησιολογία ή ως αντιεπιληπτικά, χρησιμοποιούνταν ..στη θανατική ποινή με «θανατηφόρα ένεση» και στην ευθανασία των ζώων ( οπου χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα).Ο χημικός Leo Sternbach κατάφερε να ενώσει έναν δακτύλιο βενζολίου με έναν δακτύλιο διαζεπίνης και να φτιάξει την πρώτη βενζο-διαζεπίνη με το εμπορικό όνομα Librium και πολύ σύντομα τη διαζεπάμη, δηλαδή το θρυλικό Βάλιουμ, ( που εκανε παμπλουτη την F. Hoffmann-La Roche AG..  Sτην Ελλάδα ηπροσφατη εμπορικη ονομασια του  είναι (το επίσης θρυλικό) Στεντόν.

Για την ιστορία: το 1977 οι βενζοδιαζεπίνες ήταν παγκοσμίως το περισσότερο συνταγογραφούμενο φάρμακο.

Ο τρόπος δράσης τους είναι να ¨εφιπευουν¨ στους

 GABA εγκεφαλικούς υποδοχείς..που είναι το γ-αμινοβουτυρικό οξύ (κύριας ανασταλτικής ουσίας του κεντρικού νευρικού συστήματος των θηλαστικών), Και να.. επιβραδύνουν.. τη μετάδοση της ¨νευρικης πληροφορίας¨ σε νευρικά δίκτυα διαφορων περιοχων του εγκεφάλου.. και επομένως να επιβραδυνουν, χαλαρωνουν, ηρεμουν..Τις Εγκεφαλικες Λειτουργιες.

Ως εκ του αποτελεσματος  τούτου, ιατρικά χρησιμοποιούνται ως

Αγχολυτικά, Υπνωτικά, Μυοχαλαρωτικά, Αντιεπιληπτικά..Στην ¨Ιατρική Μέθη¨ Για Τη Διενέργεια μικρο- Επεμβάσεων, Στο Στερητικό Σύνδρομο Από Αλκοόλ και σε διάφορες άλλες, πιο ειδικές καταστάσεις.

Η νέα βενζο-διαζεπίνη..που πήρε τα σκήπτρα στις πωλήσεις, η αλπρα-ζολάμη, με το εμπορικό όνομα Χάναx, κυκλοφόρησε το 1981…και τα σαρωσε όλα..   Το ασχημο..Με τα ηρεμιστικά, είναι ότι  έχουμε τόσο σωματική όσο και ψυχολογική εξάρτησηΣωματική Εξάρτηση» είναι η κατάσταση οπου αναπτύσσεται ¨ανοχή¨(μετά τη μακροχρόνια χρήση του φαρμάκου), δηλαδή χρειαζόμαστε ολοένα και αυξανόμενες δόσεις για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα, και ταυτόχρονα εμφανίζουμε συμπτώματα ¨στέρησης¨ σε πιθανή απότομη διακοπή του.

Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι

Απλή Ευερεθιστότητα, Νευρικότητα, Αϋπνία, Ναυτία, Άγχος, Ίλιγγος Και Κατάθλιψη, αναφέροντας τα λιγότερο σοβαρά.Σε περιπτώσεις έντονης σωματικής εξάρτησης μετά τη χρήση του φαρμάκου για μεγάλο διάστημα και σε μεγάλες δόσεις, η απότομη διακοπή μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα πολύ σοβαρά συμπτώματα, όπως επιληπτικές κρίσεις με σπασμούς, επικίνδυνες για τη ζωή του ασθενούς.

Γι’ αυτό η διακοπή των ηρεμιστικών απαιτει..ένα συγκεκριμένο πρωτόκολλο απεξάρτησης με σταδιακή μείωση του φαρμάκου.Καμιά φορά, και σε σοβαρές εξαρτήσεις, είναι απαραίτητη η ενδονοσοκομειακή νοσηλεία του χρήστη.

Σε ό,τι αφορά την ψυχολογική εξάρτηση, αναφερόμαστε στην κατάσταση στην οποία το φάρμακο θεωρείται πανάκεια για τον άρρωστο, ο οποίος το χρησιμοποιεί ακόμη και σε περιπτώσεις μειωμένου άγχους ή συχνά για να προλάβει το άγχος, με αποτέλεσμα τη σοβαρή κατάχρηση του φαρμάκου.Σοβαρό, επίσης, είναι το θέμα της χρήσης αυτών των φαρμάκων για την καταπολέμηση της …αϋπνίας.



Η αϋπνία αποτελεί σύμπτωμα διαφόρων ψυχικών διαταραχών, ανάμεσα στις οποίες η κατάθλιψη, καθώς και οι αγχώδεις διαταραχές.

Αν αντιμετωπιστεί η ΥΦΕΡΠΟΥΣΑ..υποκείμενη νόσος

(συνήθως με αντικαταθλιπτικά), τότε η αϋπνία βελτιώνεται σημαντικά.

Αν, αντίθετα, η αϋπνία αντιμετωπιστεί ..μόνο με ηρεμιστικά, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να χαλάσει η ¨αρχιτεκτονική¨ του ύπνου και με μεγάλη δυσκολία να καταφέρει να ξανακοιμηθεί ο άρρωστος χωρίς τη χρήση ηρεμιστικών.

Επηρεάζεται η μνήμη και η ικανότητα της κρίσης και του αυτοελέγχου, με αποτέλεσμα την κατάχρηση έως και τη λήψη υπερβολικών δόσεων ή συνδυασμού με άλλες ουσίες, όπως το αλκοόλ και άλλα ναρκωτικά.

Σήμερα, γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος τραυματίζεται, κατ’ ουσίαν, από τη μακροχρόνια λήψη του Χαnαx..Αφενός, χειροτερεύουν τα συμπτώματα για τα οποία αρχικά χορηγήθηκε, με κίνδυνο παράδοξων αντιδράσεων, όπως ανησυχία, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, παραισθήσεις, μανία, εφιάλτες, ψευδαισθήσεις, ψυχωσικές διαταραχές, ανάρμοστη συμπεριφορά κ.ά.

Αφετέρου, επηρεάζεται η μνήμη και η ικανότητα της κρίσης και του αυτοελέγχου, με αποτέλεσμα την κατάχρηση έως και τη λήψη υπερβολικών δόσεων ή συνδυασμού με άλλες ουσίες, όπως το αλκοόλ και άλλα ναρκωτικά.

Από το 2010 ο αριθμός των θανάτων, χωρίς πρόθεση, από τη χρήση ηρεμιστικών χαπιών έχει ξεπεράσει στον δυτικό κόσμο τους θανάτους από ουσίες, όπως η ηρωίνη και η κοκαΐνη.

Αξίζει να σας θυμίσω εδώ, για παράδειγμα, τους διάσημους θανάτους της Έιμι Γουάινχαουζ το ’11, στο αίμα της οποιας βρέθηκαν ποσότητες, αλλά όχι υπερβολικές δόσεις, βενζοδιαζεπινών.Εξάλλου, το Χαnαx είναι πολύ δημοφιλές μεταξύ των χρηστών οπιούχων ναρκωτικών.Τέλος, υπάρχουν έγκριτες μελέτες, δημοσιευμένες στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση το 2014 και το 2012, που συνδέουν το Χαnαx με αυξημένο κίνδυνο για τη νόσο Aλτσχάιμερ, αυξημένη θνητότητα και καρκίνο.

Πρόκειται, επομένως, για ένα δυνητικά ωφέλιμο φάρμακο στην άμεση ανακούφιση των οδυνηρών συμπτωμάτων του άγχους, εντός πολύ αυστηρού πρωτόκολλου  συνταγογράφησης,και την ίδια στιγμή για μια επικίνδυνη ουσία έξω από αυτό το πλαίσιο.        


Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 140 ακόμα followers